|
Manche 2:
In deze manche stond er heel wat te gebeuren. Driekwart van de manche was
de volgorde van doorkomst # 19-43-47-20. Deze doorkomsten werden door de
coureurs nek aan nek uitgevochten, om iedere centimeter werd er fel gestreden.
Doordat een aandrijfas van # 19 Sjef Janssen stuk ging moest Har hard in
de ankers om een aanrijding te vermijden. Dit was echter niet mogelijk.
Omdat # 47 het gas er op bleef houden werd Har hierdoor voortgestuwd richting
# 19. Een aanrijding was onvermijdelijk en het leek alsof Har de aanstichter
was. De wedstrijdleiding had het echter goed beoordeeld en # 47 kreeg de
zwarte vlag toegezwaaid wegens dit onreglementair gedrag. De mancheoverwinning,
en de beruchte bos bloemen, ging naar Har toe. Tweede werd Sjeng Janssen,
derde Dieter Sperlich. Dat er na het vallen van de vlag een discussie ontstond
aan de finishlijn tussen diverse coureurs was wel te raden. Echter nadat
de gemoederen wat waren gezakt, zag men in dat deze discussie onnodig was.
Er werd dan ook door hun geen protest ingediend bij de wedstrijdleiding
over het verloop van deze manche.
|

|
 |
Manche 3:
Ook in deze manche was er een mooi gevecht gaande tussen diverse coureurs.
Zoals we vandaag gewend waren, schoot Sjef Janssen weer een kwart baanlengte
weg ten opzichte van de rest van het veld. Gedurende de manche vorderde,
werd er fel maar fair geknokt voor de tweede plek tussen vier auto’s. Het
was ieder rondje stuivertje wisselen tussen de nummers 35,43, 20 en 69.
Ook hier weer kwam Har als beste uit de bus, gevolgd door # 35, 20 en 69.
Door deze resultaten van vandaag kwam de dagoverwinning in handen van Har.
De andere twee plekken werden verdeeld door vader en zoon Janssen. Sjeng
werd tweede, Sjef derde. Met een bos bloemen en een beker rijker keerde
Har vervroegd huiswaarts. In stilte had hij (volgens mij) gewenst de beker
te kunnen ruilen voor nóg een bos bloemen.
|