Weekend 6 en 7 Augustus 2011
Klik
Hier voor de uitslag
Klik
Hier voor de foto's
IN AUTO ÉN COUREUR BLIJFT VUURWERK INZITTEN
Dit weekend stonden voor Har Zeegers Racing twee belangrijke
punten op het programma in Posterholt. Op uitnodiging werden gasten ontvangen
die Har Zeegers Racing een warm hart toedragen. Sponsoren, Club van 50 leden
en Vips werden in de gelegenheid gesteld om na de manches van zaterdag deel
te nemen aan een gezellige meeting aan de racebus. Dat dit een geslaagd
jaarlijks terugkerend evenement is hoeven we eigenlijk hier niet te vernoemen.
Toch doen we het. Het tweede belangrijke punt dat op het programma stond,
heeft betrekking op het racegebeuren op het circuit. Har betreurt het dat
zijn punten, behaalt tot op heden, zijn ontnomen door de technische commissie
van het PAC. Reden voor hem om, ten opzichte naar zijn sponsoren en fans
toe, te bewijzen dat hij toch de rest van het seizoen strijdlustig blijft.
Manche 1 Zaterdag:
Deze manche verliep niet zoals we allen gehoopt hadden.
Vóór aanvang van deze manche waren er nieuwe voorbanden op de auto gemonteerd.
Bij droog wegdek zouden deze optimaal hun werk moeten doen om meer grip
te krijgen in de bochten. Tijdens het opstellen van de standaardklasse lieten
de weergoden echter emmers met water uit de hemel vallen waardoor de baan
veranderde naar een glad wegdek. Er was geen tijd meer om de banden te verwisselen
en de keuze viel verkeerd uit. Har kon geen grip krijgen in de bochten en
moest lijdzaam toezien hoe de andere coureurs hem voorbij gingen. Uiteindelijk
werd toch een 11e plek behaald, goed voor twee punten.
Manche 2:
De baan was droog en de oude banden waren terug op de auto gemonteerd. Tijdens deze manche vertrok Har op de 10e startplaats. Gelijk na het vallen van de groene vlag kon je merken dat Har agressief de strijd weer aanging met de rest van het veld. Door een crash tussen # 92 en # 47 werd er twee plaatsen opgeklommen. Nummer 46 bleef de gehele manche met een straatlengte voor, aan kop rijden. Har lag inmiddels op een zevende stek en liet door mooie inhaalmanoeuvres zien dat niet met hem te spotten viel. Er was een mooie strijd gaande tussen drie auto’s voor de vijfde plek. # 43 won deze strijd en behaalde 8 punten in deze manche.
Manche 1 Zondag:
Na een kortstondige nacht verscheen Har aan de start voor de
eerste manche van de zondag. De auto was in orde gebracht en vanaf een 9e
startpositie werd begonnen aan de race. Gedurende de eerste helft van de
race klom # 43 op naar een 5e plaats. Rinse Jelle Schuurman (46) en Sjef
Janssen (19) waren het veld ruim vooruit en Har mengde zich in de strijd
om de derde plaats met Simon Heldt en Sjeng Janssen. Er werd geen centimeter
breed toegegeven tussen deze drie coureurs. Door strijdlustig en koel te
blijven lukte het Har om vóór het vallen van de vlag de derde plek naar
zich toe te trekken.
Manche 2:
Pech voor # 43 in deze manche. Direct na de start werd Har in de 1e bocht aangetikt van achteren door # 20. Een schuiver naar links was niet te vermijden. Helaas kon Djony Meijer met zijn Honda niet meer uitwijken en ramde Har volledig in de flank. Nummer 20 kreeg weliswaar een zwarte vlag voor deze actie, maar de wedstrijdleiding liet onder een stilstaande gele vlag de wedstrijd gewoon doorgaan. In onze ogen een vreemde beslissing die genomen werd. Normaliter zou bij een andere klasse geel of rood gezwaaid worden om de baan te ruimen. Har bleef de wedstrijd op de baan volgen in een stilstaande auto, maar had af en toe de schrik in zijn benen omdat de andere coureurs iedere ronde rakelings langs zijn auto kwamen. Na het vallen van de vlag werd de auto met een sjofel naar het rennerskwartier gebracht en kon de schade opgemaakt worden.
Manche 3:
Tussen manche 2 en 3 werd er de tijd genomen om aan de auto te sleutelen. Bestond de mogelijkheid om deze te repareren voor de volgende manche? Er moest hoofdzakelijk een stuurstang en een motorsteun vervangen worden. Dat dit geen reparatie in zo’n kort tijdsbestek was voor één persoon, bleek wel door de spontane hulp die werd aangeboden van enkele aspirant monteurs. Har werd gepromoveerd tot chef-monteur en probeerde het overzicht te houden. Dat dit niet geheel lukte was wel te raden. Na reparatie was er een ringetje over die men nergens kon thuis brengen. Om gek van te worden…. Met een opgelucht gevoel van rijder en supporters kon men toch starten. Dat de spoed reparatie toch naar behoren was uitgevoerd had mede tot gevolg dat Har weer als derde over de streep kwam. Echter de grootste verdienste hieraan lag aan Har zelf, omdat hij gebrand was om te racen deze manche. Hij remde bij ieder bocht een fractie later en was agressiever dan normaal. Een manche om van te smullen, de rest van het seizoen zit er nog zeker vuurwerk in. Zowel in de coureur als in de auto.